پروتکل حاکمیتی برایاقتصاد عامل‌محور

وقتی عامل‌های هوش مصنوعی مستقیماً با یکدیگر تراکنش می‌کنند — بدون اینکه انسان‌ها در تک‌تک تصمیم‌ها درگیر باشند — به زیرساختی نیاز دارند که با سرعت ماشین کار کند، حسابرسی‌پذیری در مقیاس ماشین داشته باشد و برای الگوهایی طراحی شده باشد که سامانه‌های خودمختار واقعاً ایجاد می‌کنند. تراکنش‌های انبوه و ناگهانی. فرایندهای تدارکاتی چندمرحله‌ای و طولانی‌مدت. جریان‌های میان‌حوزه‌ای. اختلاف‌هایی که هیچ الگویی پیش‌بینی نکرده است. سیگنال‌های یادگیری که در طول هزاران تصمیم روزانه روی هم انباشته می‌شوند.

آنچه امروز وجود دارد، مجموعه‌ای ناهمگون و وصله‌پینه‌شده است. پردازشگرهای پرداختی که برای فرایندهای تسویه‌حساب انسانی ساخته شده‌اند. چارچوب‌های هماهنگ‌سازی AI که هیچ شناخت ذاتی از پرداخت ندارند. پژوهش‌های یادگیری فدرال که هرگز به پرداخت‌های عملیاتی نرسیده‌اند. پلتفرم‌های اختلاف که مقیاسشان به‌صورت خطی با تعداد بازبین‌ها افزایش می‌یابد. هر بخش در کار خودش عالی است. هیچ‌کدام از آن‌ها در کنار هم به یک پشته عملیاتی برای تجارت خودمختار تبدیل نمی‌شوند.

تا زمانی که هر سه مشکل با هم حل نشوند، هیچ‌کس در حال حل مسئله نیست. قطعات با هم یک کل منسجم نمی‌سازند. سیستم باید از روز اول به‌عنوان یک سیستم طراحی شود — به‌گونه‌ای که جریان‌های داده میان لایه‌ها، حالت‌های خرابی میان لایه‌ها و چرخه‌های بازخورد تقویت‌شونده میان لایه‌ها، همگی با هم طراحی شده باشند، نه اینکه بعداً به آن وصله شوند.